Ey Işığı ile Rahatlık

Ey ışığı ile rahatlık
Gölgesi ile huzur veren

Sen günlerimi aydınlatır
Kalbimi rahatlatırsın!

Güzel zamanlarımın anahtarı
Kötü zamanların kilidi

Nehirin suyu gibi
Geçmişin kiri aktı gitti

Eski sevgili eski değil artık!
Ruhumun içinde hala yaşıyor

Sen ey güzel sevgili
Güneş'imdin, Güneş'imsin!

Bir tek seni sevmişim ben
Sana Şükran demişim, Kurtuluş demişim

Bilememişim gerçek adını,
Görememişim aslını

Sen bensin aslında bilmez misin?
Ben senim asıl bilmezmişim!

Doğanın yeşilliği, maviliği
Beni, seni yani bizi yansıtırmış, meğer!

Sen ey güzel sevgili sana Şükran desem
Sana kurtuluş desem de aynısın!

Sen Padros, Sen sensin,
Sen Tanrı'msın, Asıl olan senmişsin meğer!

Ey Allah'ım o güzel isimlim,
Sana Yahve, Rahman demişim

Lütfet bağışla bu beşere
Az biraz halis sevgili.

Bu sözler ile derler bana kafir,
Ben benden geçmişken zahit ne derse boş!

Ben seni, bende bilirim
Sen beni, sende bilirsin

Bunlar yeter bana Ey Rab,
Şükrederim varsın, Güneşimsin diye

Hem sıcak verir bunaltırsın,
Hem gölge verir huzur buldurursun!

Oo Ne güzelsin sen ya Rab,
Meğer ben asıl sevgiyi beşerde aramışım

Yanı başımda sen varken beşeri sevgiyi
İlahi sevgiye katmışım!

Artık ayrıdır bu ikisi bende, Paros'ta!
Ancak yine ararım beşeri sevgiyi!
Beşer olmak bendedir, beşer olmak acizlik değildir!

Zira beşer olmak yerin Halifesi olmaktır,
Senin hükmünün yeryüzündeki görevlisi olmaktır!

Ben evet yalnız ben çekmezmişim acıyı
Benim çektiğimi çekermiş onlar bunlar!

Ancak bende farklılık var ki seni bilirim
Seni kendimde bilirim ya Rab!