Yine Kalktık Güneşin Selamıyla

Yine kalktık güneşin selamıyla,
Oturduk masa başına.
Selam verdik tüm arkadaşlara,
Ardından başladık oyuna.

Ne günler geçiyor ne haftalar;
Zaman durdu sanki o günden beri.
Tüm rutini aynı olana zaman ne yapsın?
Kendine yardımcı olmayana başkaları ne yapsın?

Zaman ilerlemiyor belki ama
Beni değiştiriyor gibi.
Umursamazlık arttı bünyemde,
Her şeyle dalga geçer oldum.

Bu dalga geçişlerin, umursamazlığın altında
Ne var, diye düşünemez oldum.
Şimdiyse düşündüm: Ne var?
Belki kendime verdiğim değer az.

İnsan kendine nasıl değer verir?
Nasıl sevebilir, o kadar pişmanlığın kaynağıyken?

Ya insan kendine değer vermeden başkasına nasıl verebilir?
Ya değişmeye çalışan nasıl değişebilir?

Tüm bunlar açıkça sormaya utandığım sorular,
Gelmiş karşımda bekleyen sorular.

Hayat için “imtihan” diyenler,
Ne çektiniz siz?
Bekliyorum, merakla.